Van 10 naar 70%: de nieuwe grens
BYD zette eerder dit jaar de toon met zijn tweede generatie Blade-batterij. De belofte: van 10 naar 70 procent in vijf minuten en van 10 naar 97 procent in negen minuten. Die prestatie was niet alleen een technische demonstratie. BYD bouwde er een compleet ecosysteem omheen met snel uitbreidende modelcompatibiliteit en een massale uitrol van laadstations.
Geely laat die uitdaging niet onbeantwoord. Het concern presenteerde in april al zijn Golden Brick Battery met vergelijkbare laadsnelheden als BYD. Nu komt het met een volgende stap: een laadsessie van 10 naar 70 procent in minder dan vier minuten. De piekvermogen die daarvoor nodig is bedraagt 2,2 MW.
Hoe realistisch is 2,2 MW?
Een vermogen van 2,2 megawatt is extreem. Ter vergelijking: de snelste Europese laadnetwerken zoals IONITY en Fastned leveren momenteel tot 350 kW. Zelfs de meest geavanceerde stations in aanbouw in Europa komen niet verder dan 400 tot 500 kW. Geely's systeem vraagt dus een meer dan vijfvoudige verhoging van wat hier beschikbaar is.
De technische uitdagingen zijn aanzienlijk. Niet alleen moet de batterij zulke stroomsterktes aankunnen zonder oververhitting of degradatie, ook de infrastructuur vereist volledig nieuwe kabelsystemen, koeling en netaansluitingen. De vraag rijst of dit een laboratoriumrecord blijft of daadwerkelijk op schaal gebracht kan worden.
BYD's echte kracht: het ecosysteem
Waar Geely op dit moment nog achterblijft, is de breedte van implementatie. BYD's Blade 2.0-batterijen zitten al in modellen die uiteenlopen van het betaalbare SUV-segment met de Yuan Plus tot de premiumlijn van Denza. Zowel volledig elektrische modellen als plug-in hybrides profiteren van de technologie.
Daarnaast heeft BYD concrete toezeggingen gedaan over infrastructuur: twintigduizend compatibele laadstations in China dit jaar, waarvan er al meer dan de helft operationeel is. Dat maakt de vijfminutenbelofte voor Chinese consumenten daadwerkelijk bruikbaar in het dagelijks leven.
Geely heeft vergelijkbare ambities nog niet concreet gemaakt. Het concern omvat meerdere merken waaronder Volvo, Polestar, Zeekr en Lotus, wat theoretisch een breed draagvlak zou kunnen bieden. Of de 2,2 MW-technologie ook daadwerkelijk in Europese modellen terechtkomt en wanneer, is onduidelijk.
Wat betekent dit voor de Europese markt?
Voor Nederlandse en Europese kopers is de Chinese laadoorlog op dit vooral een signalerend fenomeen. De snelste hier beschikbare productieauto's, zoals de Hyundai Ioniq 5 en Kia EV6, halen pieken rond 230-240 kW en laden praktisch van 10 naar 80 procent in circa achttien minuten. Zelfs de aankomende generatie 800-volt architecturen van Europese merken komt niet verder dan 300-400 kW in de planning.
De kloof tussen Chinese laboratoriumresultaten en Europese beschikbaarheid groeit daarmee. Dat roept vragen op over standaardisatie en netwerkcapaciteit. Europese laadoperators investeren weliswaar in snellere stations, maar de sprong naar megawatt-laden vereist een fundamentele herziening van het elektriciteitsnet en stationontwerp.
Langere termijn zou de druk van Chinese fabrikanten Europese merken kunnen dwingen versnellingsstappen te zetten. Tesla heeft met zijn V4 Superchargers al aangekondigd naar hogere vermogens te gaan, hoewel concrete cijfers ontbreken. Of de 2,2 MW van Geely een volgende industriestandaard wordt of een tijdelijk marketingwapen in de thuismarkt, zal de komende twee jaar blijken.