Interne twijfels bij Tesla's autonome ambitie

Een onthullend rapport van Reuters werpt deze week een schaduw over Tesla's langbeloofde 'Full Self-Driving' (FSD). Zeventien oud-medewerkers die betrokken waren bij het labelen van trainingsdata voor het autonomieproject, spraken openlijk over hun scepsis. Zeven van hen zeiden expliciet dat ze het softwaresysteem niet zouden vertrouwen als bestuurder. Één medewerker formuleerde het zelfs zo scherp: hij zou niet in een auto met FSD stappen 'als je me betaalde'.

Deze uitspraken zijn opmerkelijk omdat ze afkomstig zijn van mensen die van binnenuit zagen hoe het systeem werkt. Zij waren verantwoordelijk voor het annoteren van beeldmateriaal dat FSD leert herkennen: verkeersborden, voetgangers, andere voertuigen. Hun werk vormt de basis van het neurale netwerk dat Tesla inzet. Als zij het systeem niet vertrouwen, zegt dat iets over de kwaliteit van de data én de interpretatie ervan door Tesla.

Hoe Tesla het narratief zou sturen

Het Reuters-onderzoek gaat verder dan anonieme getuigenissen. Het beschrijft concrete methoden waarmee Tesla het veiligheidsbeeld van FSD zou hebben bijgesteld. Het bedrijf zou onvolledige of slecht vergelijkbare data hebben gebruikt om het systeem als veilig te presenteren, terwijl betere maar minder flatteuze cijfers beschikbaar waren. Dit soort praktijken – het selectief presenteren van statistieken – is in de autowereld niet nieuw, maar bij een technologie die levens kan kosten weegt het zwaarder.

CEO Elon Musk belooft al bijna tien jaar dat volledige autonomie 'binnenkort' beschikbaar is. In die periode vonden fatale ongevallen plaats met FSD of Autopilot ingeschakeld, betaalde Tesla honderden miljoenen dollars aan schadevergoedingen, en begonnen en eindigden talloze leasecontracten zonder dat het oorspronkelijke doel was bereikt. De huidige versie heet FSD (Supervised) – een naam die impliciet erkent dat de bestuurder nog steeds moet ingrijpen.

Technisch gezien is FSD (Supervised) inderdaad indrukwekkend: het navigeert complexe stadsverkeerssituaties, herkent verkeerslichten en maakt onbeschermde linksafslagen. Maar de stap van 'indrukwekkend assistentiesysteem' naar 'volledig autonoom zonder toezicht' blijkt groter dan Tesla extern communiceert. De interne twijfels suggereren dat het bedrijf dit zelf ook weet.

Ferrari Luce: de eerste elektrische Ferrari in levende lijve

In dezelfde podcast-aflevering van Plugged-In kwam ook de Ferrari Luce aan bod, het eerste elektrische model van het Italiaanse merk dat veel stof doet opwaaien. Presentator Tim zag het voertuig in persoon en nuanceert het beeld dat online circuleert. Wie de Luce afdoet als een 'simulacrum van een Nissan Leaf' zal verrast zijn bij het zien van het daadwerkelijke ontwerp, aldus Tim.

Ferrari's elektrische strategie loopt achter op concurrenten als Porsche (Taycan) en Lamborghini (Revuelto, de opvolgende elektrische modellen), maar het merk probeert de transitie te omarmen zonder zijn identiteit te verloochenen. De Luce moet bewijzen dat elektrisch rijden en Ferrari-emotie verenigbaar zijn – een uitdaging waar het hele bedrijf op is gebrand.

Stille vooruitgang: het Amerikaanse laadnetwerk verbetert merkbaar

Tegenover de publieke turbulentie rond FSD staat een minder zichtbare maar wel degelijke vooruitgang: de Amerikaanse snellaadinfrastructuur wordt merkbaar beter. Rivian kondigde deze week aan dat zijn Rivian Adventure Network nu meer dan 1.000 DC-snelladers telt, verspreid over 148 laadstations. Dat is een verdubbeling in relatief korte tijd voor een netwerk dat oorspronkelijk alleen voor Rivian-rijders bestemd was.

Ook Electrify America versoepelde onlangs een beleid dat veel EV-rijders irriteerde, en Walmart investeert structureel in snelladen bij zijn filialen. De toegang tot Tesla Superchargers is inmiddels voor vrijwel alle nieuwe EV's standaard via de NACS-connector of adapters, wat de betrouwbaarheid voor niet-Tesla-rijders drastisch heeft verhoogd.

Het interessante is de kloof tussen perceptie en realiteit. Occasionele EV-testers en marktvolgers klagen nog steeds over onbetrouwbare laadnetwerken, terwijl dagelijkse EV-bezitters – zelfs zonder thuislader – steeds vaker probleemloos laden. De podcastmaker, zelf afhankelijk van laadpalen via een wisselvallige straatparkeerplek, kan zich de laatste twee jaar niet herinneren bij een station met meer dan één defecte paal te zijn geweest. Zelfs in het Midwesten van de VS, ver van de Californische EV-bubbel, verloopt het laden soepel.

De enige significante storing in twee jaar was de CrowdStrike-uitval, die 24 uur lang landelijk opladen bij Superchargers onmogelijk maakte. Dat soort incidenten – een betalingsstoring tijdens een wereldwijde IT-crisis – zijn vergelijkbaar met wat je bij tankstations meemaakt. Naarmate betalingssystemen rijpen en het aantal palen groeit, nadert de betrouwbaarheid die van benzinestations.

En omdat 86 procent van alle laadbeurten thuis plaatsvindt – tegenover ruwweg 0 procent van alle tankbeurten – hebben we minder publieke laadpunten nodig dan we tankstations hebben. De publieke discussie loopt hier vaak achter op de feiten.

Conclusie: twee snelheden van vooruitgang

De EV-markt ontwikkelt zich in 2025 op twee snelheden. Publiek lijkt het soms achteruit te gaan – FSD-skepsis, terugroepacties, politieke tegenwind – maar in de stilte verbetert de infrastructuur gestaag. Voor de gemiddelde EV-rijder is laden minder stressvol geworden dan ooit. De vraag is of Tesla's autonome beloftes ooit diezelfde stille bevestiging zullen krijgen, of dat de interne twijfels uiteindelijk het bedrijf zullen inhalen.

Op zoek naar een Tesla met of zonder FSD? Bekijk het actuele aanbod op e-automarkt.nl en vergelijk prijzen, actieradius en laadspecificaties van alle beschikbare modellen.