Van faillissement tot fabriek: het lange pad van Aptera

Aptera is geen onbekende voor wie de EV-wereld volgt, maar het bedrijf presteert de kunst om zowel hoop als scepsis te wekken. Opgericht in 2005 — nog vóór de moderne elektrische auto zijn intrede deed — begon het als maker van een benzinevoertuig dat meer dan 300 mijl per gallon zou halen. Na meerdere faillissementen en herstarts, met de oorspronkelijke oprichters weer aan het roer sinds 2019, richt Aptera zich nu op een volledig elektrische, zonnegevoed driewieler. De vraag blijft: komt er dit keer wél een product?

Electrek kreeg onlangs een rondleiding in het circa 7.150 vierkante meter tellende hoofdkwartier in Carlsbad, Californië, waar de finale assemblage moet plaatsvinden. Wat opviel: het bedrijf toonde opvallend veel openheid. Geen gestileerde presentatie, geen weggemoffelde papieren — het soort transparantie dat doorgaans niet past bij een bedrijf dat iets te verbergen heeft.

Wat er in de fabriek staat — en wat nog ontbreekt

De productielijn loopt fysiek door de hal heen, in de volgorde die een voertuig later ook zal doorlopen. Het begint bij het chassis, waar nu een inboard motor is gemonteerd. Dat is een recente wijziging: Aptera wilde oorspronkelijk wielnaafmotoren gebruiken, maar die bleken bij de leverancier al onacceptabele uitvalpercentages te vertonen. Een inboard-oplossing bleek eenvoudiger te produceren.

De carrosserie bestaat vrijwel geheel uit carbon fiber sheet molding compound (CF-SMC), geproduceerd door CPC Group in Italië. Het materiaal, vergelijkbaar met glasvezel maar sterker en duurder, wordt in een mal geperst en is binnen tien minuten uitgehard. De onderdelen worden vervolgens naar Californië verscheept en gelijmd tot een complete body — een proces dat Electrek kon observeren bij het klemmende station.

Een interessant technisch detail: de zonnedakpanelen zijn opgedeeld in zones, zodat schaduw op één deel de opbrengst van de rest niet tenietdoet. Aptera heeft hiervoor eigen machines ontwikkeld om de gebogen panelen te produceren — dit deel van de fabriek was niet te fotograferen.

Opvallend is de extreme reductie van onderdelen: de hele auto telt slechts circa 130 componenten. Het dashboard wordt nog ter plekke gemonteerd, maar moet later als complete unit aankomen zodra de volumes stijgen. Ook op elektrisch vlak is efficiëntie leidend: een Snapdragon 845 ARM-processor voor het ADAS-systeem verbruikt slechts 9 watt en draait openpilot. Voor de interne communicatie gebruikt Aptera LIN-bus in plaats van CAN-bus — minder vermogen, lagere kosten.

De laadinfrastructuur kreeg zelfs een herontwerp. Normaal EV-laden kost circa 200 watt aan overhead; bij zonneladen op slechts ongeveer 500W zou dat onacceptabel zijn. Aptera ontwikkelde daarom een laagvermogensysteem met 8-15 watt overhead, dat pas het volledige systeem activeert wanneer nodig. Dit wordt aangestuurd door een eigen BMS en PDU, waarmee over-the-air updates voor elke module mogelijk zijn — cruciaal voor een startup zonder dealernetwerk.

Productievoortgang: meer dan verwacht, minder dan beloofd

Electrek telde ongeveer 15 carrosserieën in verschillende bouwstadia — meer dan verwacht, maar vergelijkbaar met het aantal dat Aptera zelf in december toonde in een video. De opstelling is nu logischer, met herkenbare productiestations. Of dit voldoende voortgang is voor een halfjaar op een krap budget? De vraag blijft open.

Want het doel ligt ver weg: 5.000 exemplaren van de 'Launch Edition', allemaal identiek uitgerust. Pas daarna volgen opties, waaronder verschillende kleuren — uitsluitend als wraps, want een spuitcabine is een van de duurste fabrieksonderdelen. De groene kleur op de persfoto's is dus geen lak, maar folie.

De marktpositie: uniek, maar niet onbedreigd

Hier wordt het interessant voor de Nederlandse koper. Aptera positioneert zich als hyper-efficiënt en zonnegestuwd, maar de concurrentie is niet stil blijven zitten. Wie een betaalbare EV zoekt, kan terecht bij de Chevrolet Bolt of Nissan Leaf — beide goedkoper, met vier wielen, vier deuren, vijf zitplaatsen en een kofferbak. 'Gewoon', maar wel direct leverbaar.

Wie efficiëntie prioriteit geeft, kijkt mogelijk naar de Tesla Cybercab — minder efficiënt dan Aptera, geen zonnepanelen, maar wel compact, goedkoop en met een veel grotere productieschaal (al blijft de vraag of het stuurwiel er daadwerkelijk op komt, afhankelijk van Musks meest recente uitspraak).

Aptera houdt dus over: distinctiviteit en solar. De combinatie van beide is vrijwel uniek op de markt. De zeer lage kosten per kilometer bieden perspectief voor commerciële toepassingen, en het laden zonder stekker is een doorslaggevend voordeel voor wie geen thuislaadpunt heeft — een groeiende groep in Nederlandse steden.

Of dit genoeg is? De vraag is open. Andere solar-EV-initiatieven zijn tot dusver grotendeels mislukt of nooit van de grond gekomen. Aptera houdt vol, mede dankzij de recente beursgang op NASDAQ onder ticker SEV — overgenomen van het gefailleerde Sono Motors. Dat biedt ademruimte, geen garantie.

Op zoek naar een elektrische auto die vandaag al leverbaar is? Op e-automarkt.nl vind je het actuele aanbod van nieuwe en gebruikte elektrische personenauto's — van compacte stadsauto's tot gezins-SUV's, allemaal met laadpaal en thuisbatterij in het achterhoofd.