Waarom silicium de grafiet-anode gaat vervangen

De zoektocht naar betere EV-batterijen richt zich de komende jaren op silicium-anoden, niet op solid-state. Dat maakte Kurt Kelty, vicepresident batterijen en duurzaamheid bij General Motors, duidelijk tijdens de GM Empower-conferentie in San Francisco. Volgens Kelty is silicium 'de volgende anodetechnologie' die in het korte tot middellange termijn in steeds grotere percentages in batterijen zal worden toegepast.

Het principe is eenvoudig maar effectief. De anode slaat tijdens het laden ionen op en geeft deze bij ontlading weer af. Bijna alle huidige lithium-ionbatterijen gebruiken grafiet voor dit doel — een materiaal dat stabiel en energierijk is, maar ook nadelen kent. Grafietwinning is kostbaar en milieubelastend, en meer dan 90% van de verwerking vindt in China plaats. Door grafiet deels te vervangen door silicium, kunnen batterijfabrikanten de energiedichtheid fors verhogen. Puur silicium zorgt voor te veel uitzetting, vandaar dat mengsels met grafiet de voorkeur krijgen.

De cijfers: van 500 tot bijna 600 kilometer extra bereik

De potentie van silicium-anoden wordt al concreet zichtbaar bij verschillende batterijstartups. Amprius Technologies, een Californisch bedrijf, beweert dat een EV die nu 500 kilometer haalt met een traditioneel accupakket, oploopt naar ruim 920 kilometer met hun silicium-anodebatterij. Sila, een andere Amerikaanse speler, stelt dat hun hoog-silicium-anoden het bereik met 20% vergroten zonder dat het accupakket groter wordt.

De technologie is al verder dan het laboratorium. Sila's fabriek in Moses Lake, Washington, draait al met een initiële capaciteit voor 50.000 EV's per jaar. Bij voldoende vraag kan dit worden uitgebreid naar materiaal voor 2,5 miljoen elektrische auto's. Group14 Technologies produceert eveneens silicium-anodematerialen in Zuid-Korea, met een capaciteit van 10 gigawattuur — genoeg voor meer dan 100.000 EV's. Het bedrijf heeft de overname van het joint venture-plant met SK Inc. afgerond.

Mercedes en de Spéirling bewijzen dat het werkt

Silicium-anoden zijn geen toekomstmuziek; ze zitten al in productievoertuigen. De McMurtry Spéirling, de hypercar die opviel met zijn grondeffect-aerodynamica en record op het Goodwood Festival of Speed, gebruikt Molicel-batterijen met Group14-silicium-anoden. Het resultaat: voldoende ontlaadvermogen om in 1,55 seconde naar 97 km/h te sprinten en de kwartmijl in acht seconden af te leggen.

Ook Mercedes-Benz zet de technologie in. De nieuwe AMG GT heeft siliciumbevattende anoden die extreem snel laden mogelijk maken: van 10 naar 80% in slechts 11 minuten, met een piekvermogen van 600 kilowatt. Dat is significant sneller dan wat de meeste huidige EV's op het netwerk van Ionity of Tesla Superchargers halen — zelfs de Hyundai Ioniq 5 en Kia EV6, die tot 350 kW aankunnen, doen er doorgaans 18-25 minuten over voor vergelijkbare laadsprongen.

GM's multi-chemische strategie

General Motors onthulde geen concrete tijdlijn of specificaties voor zijn eigen silicium-anodeontwikkeling. Wel maakte Kelty duidelijk dat het merk meerdere batterijchemieën parallel doorontwikkelt, elk met een eigen toepassingsgebied. Voor grote SUV's en pick-ups die in 2028 verschijnen, werkt GM aan lithium-mangaan-rijke (LMR) cellen die de kosten moeten drukken. De huidige lijn staat grotendeels op hoog-nikkelbatterijen, terwijl de goedkopere Chevrolet Bolt lithium-ijzer-fosfaat (LFP) gebruikte. Daarnaast ontwikkelt GM natrium-ionbatterijen voor grootschalige energieopslag.

Solid-state blijft op de radar staan als 'heilige graal' — met het potentieel om laadtijden te halveren en bereikangst definitief weg te nemen. Kelty bevestigde dat GM diverse solid-state-prototypes in zijn laboratoria heeft en deze intensief test. De verwachting is echter dat deze technologie pas na 2030 commercieel beschikbaar komt, terwijl silicium-anoden nu al de markt op kunnen.

De uitdaging ligt in schaalvergroting en kostendaling. Momenteel vindt toepassing vooral plaats in high-performance modellen, niet in betaalbare EV's. De fabrieken van Sila en Group14 moeten aantonen dat massaproductie haalbaar is tegen concurrerende prijzen. Voor de Europese markt, waar de gemiddelde EV-koper steeds scherper naar actieradius en laadsnelheid kijkt, kan succes van silicium-anoden het verschil betekenen tussen wel of niet overstappen.