Ottawa trekt de portemonnee voor elektrisch rijden

De Canadese federale overheid investeert C$10,9 miljoen — omgerekend zo'n €6,75 miljoen — in 22 verschillende projecten die de elektrische mobiliteit in het land moeten versnellen. Het geld wordt verdeeld over twee doelen: het uitbouwen van het laadnetwerk en het opzetten van voorlichtingsprogramma's om consumenten warm te maken voor een elektrische auto.

Canada is qua oppervlakte het op één na grootste land ter wereld, maar qua bevolkingsdichtheid een van de laagste. Dat maakt de uitrol van laadinfrastructuur een ander kaliber dan in dichtbevolkte landen als Nederland of België. Waar een Nederlandse EV-rijder gemiddeld binnen 20 kilometer een snellader kan vinden, moet een Canadees in de provincies vaak honderden kilometers overbruggen. Deze investering is daarom minder een luxe dan een noodzaak.

Laadinfrastructuur als hefboom, niet als doel

De 22 projecten richten zich expliciet op twee pijlers. Ten eerste het fysieke netwerk: meer laadpunten, verspreid over een groter gebied. Ten tweede kennisdeling en bewustwording. Dat tweede aspect wordt in veel Europese landen onderschat. De Canadezen lijken te beseffen dat een laadpaal pas effectief is als consumenten ook daadwerkelijk overwegen om elektrisch te gaan rijden.

De keuze voor bewustwoordingscampagnes is strategisch. Canada heeft met zijn strenge winters een uniek verkoopargument én een uniek probleem. De koude temperaturen in grote delen van het land — denk aan provincies als Alberta, Saskatchewan en Manitoba — treffen de actieradius van EV's harder dan in gematigde klimaten. Tegelijkertijd biedt Canada's overvloed aan waterkracht — vooral in Quebec en Brits-Columbia — een van de schoonste elektriciteitsmixen ter wereld. De milieuwinst van elektrisch rijden is daarom substantieel, mits de perceptie van 'range anxiety' en winterprestaties wordt aangepakt.

Vergeleken met Europa: waar staat Canada?

In 2023 lag het marktaandeel van volledig elektrische auto's in Canada rond de 8-9 procent van nieuwverkopen. Dat is fors lager dan in landen als Noorwegen (ruim 80 procent), Nederland (ruim 30 procent) of zelfs de Verenigde Staten (ongeveer 8 procent, maar met grote regionale verschillen). De Canadese markt loopt dus achter, ondanks een relatief welvarende bevolking en hoge benzineprijzen in sommige provincies.

Een knelpunt is de beschikbaarheid van betaalbare modellen. Terwijl Europa de afgelopen jaren een instroom zag van Chinese merken en goedkopere Europese EV's (denk aan de Dacia Spring, MG4, of de goedkopere varianten van de Volkswagen ID.3), blijft het Canadese aanbod gedomineerd door premiummerken en duurdere Tesla's. De federale investering in infrastructuur lost dat niet direct op, maar verlaagt wel een drempel voor consumenten die twijfelen.

Opvallend is dat Canada geen nationale verkoopdoelstelling voor emissievrije auto's heeft vastgelegd zoals de Europese Unie (2035) of diverse Amerikaanse staten via de ZEV-mandaat van Californië. De huidige investering is daarom een stap voorwaarts, maar blijft vrijblijvend van karakter.

Wat betekent dit voor de EV-rijder?

Voor de gemiddelde Canadese consument verandert er op korte termijn weinig concreets. De 22 projecten zijn verspreid over het hele land, wat per project gemiddeld neerkomt op minder dan C$500.000. Dat is voldoende voor enkele tientallen snelladers of honderden reguliere laadpunten, afhankelijk van de locatie en het type installatie.

Toch is het signaal belangrijker dan het exacte aantal stekkers. Canada positioneert zich met deze investering als land dat elektrisch rijden serieus neemt, na jaren van relatieve afwachting. Voor autofabrikanten kan dit een stimulans zijn om meer betaalbare EV's naar de Canadese markt te brengen — een markt die historisch gezien sterk is georiënteerd op grotere voertuigen en pick-ups, een segment waar elektrificatie pas recentelijk op gang komt met modellen als de Ford F-150 Lightning en de aanstaande elektrische Chevrolet Silverado.

De combinatie van infrastructuur en voorlichting wijst erop dat Canada leert van Europese en Aziatische markten waar laadangst en onwetendheid grotere remmende factoren bleken dan de daadwerkelijke praktijk. Of C$10,9 miljoen voldoende is om dat momentum te creëren in een land van bijna 10 miljoen vierkante kilometer, is de vraag. Voor Nederlandse ogen lijkt het bedrag bescheiden — vergelijkbaar met wat sommige Nederlandse provincies alleen al investeren in regionale laadnetwerken.